ທຸກຊີວິດທີ່ເກີດມາໃນໂລກນີ້ ບໍ່ວ່າຍິງຫຼືຊາຍ ເພດໃດ ໄວໃດ ກໍຕ້ອງການຄວາມຮັກກັນທັງນັ້ນ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄວາມຮັກແບບຄອບຄົວ, ພໍ່ແມ່, ເອື້ອຍ, ອ້າຍ, ນ້ອງ ແລະ ສັງຄົມ. ຄວາມຮັກເປັນທຸກໆ ຢ່າງຂອງຊີວິດ ຖ້າຊີວິດມີຄວາມຮັກແລ້ວ ເຮົາກໍ່ຈະຮູ້ຈັກຄຸນຄ່າຂອງສິ່ງນັ້ນໆ ແຕ່ແລ້ວຄວາມຮັກກໍມີຫຼາຍແບບ ຫຼາຍຄວາມໝາຍ ບາງທີ່ຄວາມຮັກກໍ່ຫອມຫວານ ບາງທີຄວາມຮັກກໍ່ຂົມຂື່ນ.

ບາງທີ ຄວາມຮັກ ກໍ່ປຽບເໝືອນໄຟ ຄວາມຮັກເປັນຄວາມຮ້າຍທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ບໍ່ວ່າຈະຮັກເປັນ ຫຼື ບໍ່ເປັນ ມັນກໍມີໂທດຢູ່ສະເໝີນັ້ນເອງ ເໝືອນເຮົາເອົາມືໄປຈັບໄຟ ເຮົາຈະຈັບແບບໃດມັນກໍຮ້ອນຢູ່ທຸກເວລາເພາະມັນມີໄຟເກີດຢູ່.ຄວາມຮັກເກີດຢູ່ທີ່ແຫ່ງໃດ ມັນກໍມີທັງຄຸນ ແລະ ໂທດຢູ່ສະເໝີ. ບາງຄົນສົມຫວັງກັບຄວາມຮັກ ແຕ່ບາງຄົນກໍຜິດຫວັງກັບຄວາມຮັກຢູ່ຕະຫຼອດ ດັ່ງນັ້ນ,ຄວາມຮັກຈຶ່ງມີທັງຄຸນ ແລະ ໂທດ.

ບໍ່ວ່າເຂົາຈະເປັນ ນັກຮົບທີ່ເກັ່ງກ້າກຽງໃກ ແມ່ທັບທີ່ກ້າຫານ ພຣະຣາຊາທີ່ຢູ່ໃນຜາສາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ຍາຈົກທີ່ຍາກຈົນ ແລະ ນັກພົດທີ່ມີພຣະນິບພານເປັນເປົ້າໝາຍ ຖ້າຫາກວ່າເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນຖືກຄວາມຮັກຄອບງຳແລ້ວ ຍ່ອມສະຍົບຍອມໃຫ້ແກ່ມັນໄດ້ທັງນັ້ນ.ແມ້ແຕ່ ຂ້າຊີວິດຂອງຄົນໆນັ້ນກໍເປັນໄດ້ເຊັ່ນກັນ.

ແຕ່ຄວາມຮັກໃນພຸດທະສາສະໜາ ຫຼື ສາສະໜາຂອງຜູ້ຮູ້ ເປັນຄວາມຮັກທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ເໜືອກວ່າຄວາມຮັກແບບຊາວໂລກ ຄື ຄວາມຮັກແບບເພື່ອມະນຸດທຸກຄົນ(ເມດຕາ) ປາດຖະນາໃຫ້ຄົນອື່ນເປັນສຸກ (ກະລຸນາ),ຍິນດີເມື່ອ ຄົນອື່ນໄດ້ດີ(ມຸທິຕາ) ແລະ ຮູ້ຈັກວາງເສຍ (ອຸເປກຂາ). ເຊີ່ງເປັນຄວາມຮັກ ເປັນຫຼັກທັມການດຳລົງຊີວິດຂອງພຣົມ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ ຄວາມຮັກຄືຄວາມຮ້າຍທີ່ສຸດໃນໂລກ ມັນຂ້າຄົນໄດ້ໃນໂລກໃບນີ້ມາແລ້ວນັບບໍ່ຖ້ວນ; ເຮັດໃຫ້ຄົນຜິດຫວັງແລ້ວຜິດຫວັງອີກ; ຮ້ອງໄຫ້ແລ້ວຮ້ອງໄຫ້ອີກ ໄປຕະຫຼອດກາລະນານ ແຕ່ຖ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຮັກທີ່ມີຄຸນ ແລະ ໂທດຂອງມັນໄດ້ນັ້ນ ເຮົາຈະເບິ່ງມັນ ແລະ ເຢາະເຢີຍມັນຢ່າງມີຄວາມສຸກ ວ່າມັນບໍ່ສາມາດຄອບງຳຊີວິດເຮົາໃຫ້ເດີນໄປຕາມມັນໄດ້ ແລະ ທ້າຍທີ່ສຸດ ຂໍໃຫ້ທຸກຊີວິດຈົ່ງມີຄວາມຮັກແບບພຣະພຸດທະສາສະໜາ ຄື ເມດຕາ ກະລຸນາ ມຸທິຕາ ອຸເປກຂາ ນີ້ຄືຄວາມຮັກທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຊີວິດ ມີແຕ່ຄຸນທີ່ຈະນຳເຮົາໄປສູ່ຄວາມສຳເລັດໄດ້ຕະຫຼອດໄປ.

ສາລາໝ່ອງນັ້ນ

5 ຕູລາ 2021

ເຮົາມາເບິ່ງວິທີການລົງມືເຮັດກັນແບບຊັດໆກັນເລີຍເນາະ

01

ໜຶ່ງ-ເຮົາເລືອກຮັກຕົນເອງ

ລາວບອກວ່າເຮົາສາມາດຮັກຕົນເອງໄດ້ດ້ວຍການໃສ່ໃຈສິ່ງທີ່ເຮົາປ້ອນໃຫ້ຕົນເອງ ເຮົາກິນສິ່ງໃດລົງໄປກໍຈະໄດ້ຄຸນນະພາບຊີວິດແບບນັ້ນ ໃນທາງຈິດວິນຍານເຮົາມັກຈະໄດ້ຍິນວ່າ ຊີວິດຈະເປັນໄປຕາມສິ່ງທີ່ເຮົາຄິດ ພຣະພຸດທະເຈົ້າກໍເວົ້າຄຳນີ້ “ຈິດເຕນະ ນີຍະຕິ ໂລໂກ” ໂລກຫຼືຊີວິດໝຸນໄປຕາມຄວາມຄິດ

ຕາມປົກກະຕິມະນຸດຈະເກີດຄວາມຄິດ 45,000-55,000 ຄວາມຄິດຕໍ່ມື້ ເປັນຄວາມຄິດທີ່ເຮົາສົນທະນາກັບຕົນເອງໃນຈິດໃຈ ລາວບອກວ່າຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ມີຜົນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ວິທີທີ່ເຮົາມອງຕົນເອງ ຖ້າຄິດດີຊີວິດຈະດຳເນີນໄປໃນທາງທີ່ດີ ແຕ່ຖ້າຄິດໃນທາງກົງກັນຂ້າມຊີວິດຈະເຕັມໄປດ້ວຍຂວາກໜາມແລະບັນຫາ

ໃນວັດທະນະທຳຂອງນາວາໂຮ (ຊົນເຜົ່າພື້ນເມືອງທີ່ອາໄສທາງທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້ຂອງສະຫະລັດອະເມຣິກາ) ມີເລື່ອງເລົ່າວ່າ ມີປູ່ກັບຫຼານທີ່ອາໄສຢູ່ນຳກັນ ມື້ໜຶ່ງປູ່ໄດ້ເລົ່າເລື່ອງໃຫ້ຫຼານຟັງວ່າ ບາງຄັ້ງລາວຮູ້ສຶກເໝືອນມີການຕໍ່ສູ້ກັນເກີດຂຶ້ນພາຍໃນຕົວເອງ ເຊິ່ງເປັນການຕໍ່ສູ້ກັນລະຫວ່າງໝາປ່າສອງໂຕ ໂຕໜຶ່ງເປັນປີສາດ ເປັນໝາປ່າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ ຄວາມອິດສາລິດສະຫຍາ ຄວາມອາຄາດຄຽດແຄ້ນ ຄວາມຮູ້ສຶກຜິດ ຄວາມຢ້ານກົວ ຄວາມເສຍດາຍ ເວົ້າງ່າຍໆວ່າເປັນໝາປ່າທີ່ນຳມາເຊິ່ງຄວາມຈິບຫາຍ ສ່ວນໝາປ່າອີກໂຕໜຶ່ງເປັນໝາປ່າຝ່າຍທັມມະ ເປັນໝາປ່າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ຄວາມເມດຕາ ມີສັນຕິພາຍໃນ ມີຄວາມຖ່ອມຕົວ ມັກໃຫ້ອະໄພຕົນເອງແລະຜູ້ອື່ນຢູ່ສະເໝີ

ແລ້ວຫຼານຊາຍກໍຖາມຂຶ້ນວ່າ ປູ່..ແລ້ວໝາປ່າໂຕໃດທີ່ເປັນຝ່າຍຊະນະ ປູ່ຕອບວ່າ “ກໍໂຕທີ່ປູ່ເລືອກໃຫ້ອາຫານມັນນັ້ນລະ” ຈາກເລື່ອງເລົ່ານີ້ ດຣ.ໄອໂຊ ຈຶ່ງສະຫຼຸບວ່າ ການຮັກຕົນເອງຄືການເລືອກວ່າເຮົາຈະໃຫ້ອາຫານໝາປ່າໂຕໃດຫຼາຍກວ່າກັນ

ຜູ້ຂຽນຄິດວ່າແນວຄິດນີ້ຄືກັນກັບແນວໜຶ່ງທີ່ມັກໄດ້ຍິນເປັນປະຈຳວ່າ ຄວາມຈິງມະນຸດເຮົາມີເຊື້ອແຫ່ງໂລພະ ໂທສະ ໂມຫະ ທີ່ເຮົາເອີ້ນວ່າ ອະກຸສົນມູນ ຄືຮາກເຫງົ້າແຫ່ງຄວາມຊົ່ວ ໝາຍຄວາມວ່າການກະທຳຂອງມະນຸດຖ້າປະກອບໄປດ້ວຍອະກຸສົນທັງສາມນີ້ ຫຼືຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ ຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນຄືເປັນຄວາມທຸກ ແລະເຊື້ອອີກປະເພດໜຶ່ງທີ່ມີໃນຕົວມະນຸດຄື ກຸສົນມູນ ມີຄວາມບໍ່ໂລບ ບໍ່ໂກດ (ຄຽດແຄ້ນ) ບໍ່ຫຼົງ ເຊິ່ງກຸສົນມູນກໍດີ ອະກຸສົນກໍດີ ລ້ວນແລ້ວແຕ່ມີໃນຕົວມະນຸດເທົ່າໆກັນ

ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຊື້ອທັງສອງນີ້ຈະເລີນຂຶ້ນໃນຕົວມະນຸດຕ່າງກັນກໍຄື ການເລືອກປ້ອນອາຫານໃຫ້ມັນ ເຊື້ອຕົວໃດທີ່ເຮົາບໍ່ໃຫ້ອາຫານເລີຍ ມັນຈະຄ່ອຍໆຫ່ຽວແຫ້ງແລະຕາຍໄປ ແຕ່ເຊື້ອໃດທີ່ເຮົາປ້ອນໃຫ້ມັນເລື້ອຍໆມັນຈະເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນທຸກມື້ ຜູ້ອ່ານຢາກໃຫ້ເຊື້ອໃດ (ລະຫວ່າງກຸສົນມູນກັບອະກຸສົນມູນ) ຈະເລີນຂຶ້ນ ທ່ານສາມາດເລືອກປ້ອນອາຫານໃຫ້ມັນໄດ້ເລີຍ! ສະນັ້ນ ການປະຕິບັດຕາມຄວາມລັບຂໍ້ນີ້ກໍຄື ການເລືອກວ່າຈະປ້ອນອາຫານໃຫ້ແກ່ເຊື້ອ ຫຼືໝາປ່າຕົວໃດນັ້ນເອງ

02

ສອງ–ເລືອກທີ່ຈະປະຕິບັດຕໍ່ຄົນໃກ້ຊິດດ້ວຍຄວາມຮັກ

          “ຂ້ອຍໃຊ້ເວລາສ່ວນໃຫຍ່ໄປກັບວັດຖຸສິ່ງຂອງແລະໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບຜູ້ຄົນເປັນອັນດັບຮອງລົງໄປ ທຸກມື້ນີ້ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງແລ້ວວ່າ ລົດ BMW ຂອງຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍມາຢ້ຽມຢາມຂ້ອຍໃນບ້ານພັກຄົນຊະຣາເລີຍ”

ນີ້ຄືຄຳເວົ້າຂອງຊາຍຊະຣາຄົນໜຶ່ງທີ່ ດຣ.ໄອໂຊ ໄດ້ສຳພາດອ່ານແລ້ວ ຜູ້ຂຽນຮູ້ສຶກໄດ້ວ່າເປັນຄຳເວົ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຂື່ນຂົມ ຄວາມເສຍດາຍຕໍ່ວັນເວລາທີ່ມີຄ່າ ເຊິ່ງລາວໄດ້ທຸ້ມເທໃຫ້ກັບສິ່ງທີ່ຄິດວ່າສຳຄັນ ແຕ່ອະນິດຈາ ສິ່ງນັ້ນບໍ່ແມ່ນສາລະສຳຄັນຂອງຊີວິດເລີຍ

ແລ້ວສິ່ງໃດຄືສາລະສຳຄັນລະ ສິ່ງທີ່ສາມາດໄປຢ້ຽມຢາມເຈົ້າໄດ້ໃນເວລາຈັບປ່ວຍ ຫຼືໄປສະແດງຄວາມຍິນດີກັບເຈົ້າໄດ້ໃນເວລາທີ່ເຈົ້າປະສົບຜົນສຳເລັດ ຖາມຕໍ່ໄປວ່າ ບຸກຄົນເຊັ່ນໃດທີ່ຄອຍໄປຢ້ຽມຢາມເວລາເຮົາປ່ວຍໄຂ້ຫຼືໄປສະແດງຄວາມຍິນດີເມື່ອປະສົບຜົນສຳເລັດ? ແນ່ນອນ ຄົນທົ່ວໄປທີ່ເຮົາບໍ່ຮູ້ຈັກຄົງບໍ່ມີໃຜໄປດອກ ກໍມີພຽງຄົນໃກ້ຊິດເທົ່ານັ້ນແຫຼະ ເຊັ່ນ ສາມີ ພັນລະຍາ ບິດາ ມານດາ ລູກຊາຍ ລູກສາວ ເພື່ອນຝູງ ຍາດພີ່ນ້ອງ ເຈົ້ານາຍແລະລູກນ້ອງ ເປັັນຕົ້ນ ຄົນກຸ່ມນີ້ແຫຼະທີ່ເຮົາຈະເຫັນໜ້າເມື່ອເວລານັ້ນມາເຖິງ ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ມີເຫດຜົນເລີຍທີ່ເຮົາຈະບໍ່ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບພວກເຂົາ

ດຣ.ໄອໂຊ ຖາມຜູ້ເຂົ້າສຳພາດທຸກຄົນວ່າ ຄວາມສຸກທີ່ສຸດຂອງພວກເຂົາຄືຫຍັງ? ຮ້ອຍທັງຮ້ອຍຕອບວ່າ ຄວາມສຳພັນທີ່ມີຕໍ່ຄົນໃກ້ຊິດ ເຊັ່ນ ສາມີ ພັນລະຍາ ລູກ ຫຼານ ບິດາ ມານດາ ລາວໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ ຄົນທີ່ຕັ້ງໃຈພັດທະນາຄວາມສຳພັນສ່ວນຕົວໃຫ້ດີກັບຄົນໃກ້ຊິດລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນຜູ້ທີ່ມີຄວາມສຸກໃນຊີວິດ ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ເມື່ອລາວຖາມເຖິງຄວາມເສຍໃຈ ຄຳຕອບທີ່ໄດ້ກໍຄືຄວາມສຳພັນເຊັ່ນກັນ ແຕ່ເປັນຄວາມສຳພັນທີ່ບຸກຄົນນັ້ນໆປ່ອຍປະລະລາຍ “ຫຼາຍຄັ້ງຄວາມເສຍໃຈທີ່ເລິກເຊິ່ງທີ່ສຸດຂອງຄົນເຮົາເກີດຂຶ້ນຫຼັງຈາກທີ່ມາຮູ້ພາຍຫຼັງວ່າ ເຮົາບໍ່ໄດ້ຢູ່ຄຽງຂ້າງຄົນຄົນທີ່ເຮົາຮັກຢ່າງແທ້ຈິງ”

ໄອໂຊບອກວ່າ ຫຼາຍຄົນອາດຈະຄິດວ່າຄວາມລັບຂໍ້ນີ້ເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ແມ່ນຄວາມລັບທີ່ພິເສດອິຫຍັງ (ໝາຍເຖິງຄົນທົ່ວໄປກໍປະຕິບັດກັນເປັນປົກກະຕິຢູ່ແລ້ວ) ແຕ່ຜູ້ອ່ານເຊື່ອບໍ່ວ່າ ຄົນຈຳນວນຫຼາຍມັກໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບວັດຖຸສິ່ງຂອງຫຼາຍກວ່າຄົນໃກ້ຊິດ ສັງເກດເບິ່ງໃນຊີວິດຈິງກໍໄດ້ ເວລາລູກ ຫຼືຄົນຮັກ ເຮັດສິ່ງຂອງເສຍຫາຍເຊັ່ນ ລູກເຮັດຈອກແຕກ ພໍ່ແມ່ຈະຮ້າຍເໝືອນກັບວ່າ ລູກໄປຂ້າຄົນຕາຍມາແລ້ວພັນສົບ ຫຼືຖ້າສາມີ/ພັນລະຍາ ເຮັດມືຖືຂອງອີກຄົນຕົກແລ້ວໜ້າຈໍແຕກ ມື້ນັ້ນຄືມື້ທີ່ກິນເຂົ້າບໍ່ແຊບທີ່ສຸດ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນເພາະຫຍັງ? ກໍເພາະເຮົາໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບວັດຖຸຫຼາຍກວ່າຄວາມສຳພັນຂອງຄົນໃນຄອບຄົວ

ບາງຄັ້ງ ເຮົາຄວນເບິ່ງຂ້າມຄວາມຜິດພາດຂອງຄົນອື່ນໄປແນ່ກໍໄດ້ ຖ້າການເບິ່ງຂ້າມນັ້ນສາມາດຮັກສາໄວ້ເຊິ່ງຄວາມສຳພັນອັນດີລະຫວ່າງເຮົາ ເຮົາກໍສາມາດຜິດພາດໄດ້ ເຂົາກໍສາມາດຜິດພາດໄດ້ ເພາະບໍ່ມີໃຜສົມບູນແບບ ແຕ່ຊິເຮັດແນວໃດໃຫ້ເຮົາຢູ່ຮ່ວມກັນໄດ້ຢ່າງມີຄວາມສຸກໃນທ່າມກາງຄວາມບໍ່ສົມບູນແບບ ໄອໂຊບອກວ່າ ໃຫ້ເຮົາເລືອກປະຕິບັດຕົວຕໍ່ກັນດ້ວຍຄວາມຮັກ

03

ສາມ-ເລືອກທີ່ຈະຮັກເວລາມີປະຕິສຳພັນກັບຜູ້ຄົນ

“ຄູ່ຮັກເມື່ອຢູ່ນຳກັນໃໝ່ໆ ເຮົາມັກຈະສົນໃຈສະເພາະແງ່ດີໃນຕົວອີກຝ່າຍ ແຕ່ພໍເວລາຜ່ານໄປ ເຮົາພັດສົນໃຈສະເພາະແງ່ຮ້າຍອັນເປັນອີກດ້ານໜຶ່ງຂອງກັນແລະກັນ” ນີ້ຄືໜຶ່ງໃນຄຳເວົ້າຂອງຄົນທີ່ ໄອໂຊ ສຳພາດ ຄວັນສີເທົາ ບໍ່ໝັ່ນໃຈວ່າຈະຈິງຫຼືບໍ່ ເພາະລາວຍັງຫາຄູ່ຮັກບໍ່ເຈີ

ແຕ່ງານວິໄຈຊິ້ນໜຶ່ງໄດ້ເປີດເຜີຍວ່າ ໂດຍສະເລ່ຍແລ້ວໃນຄອບຄົວມີອັດຕາສ່ວນການສົ່ງສານດ້ານລົບຕໍ່ດ້ານບວກຢູ່ທີ່ປະມານ 14 ຕໍ່ 1 ໝາຍຄວາມວ່າ ແຕ່ລະຄັ້ງທີເຮົາອອກຄວາມເຫັນດ້ານບວກຕໍ່ຄົນໃນຄອບຄົວ ເຮົາຈະສະແດງຄວາມເຫັນເຊີງຕຳໜິເກືອບ 14 ຄັ້ງ ເວົ້າງ່າຍໆວ່າ ດ່າກັນສິບສີ່ເທື່ອ ຈຶ່ງຍ້ອງກັນເທື່ອໜຶ່ງ ຄິດວ່າໃນຄອບຄົວແບບນີ້ຊີວິດການແຕ່ງງານຊິມີຄວາມສຸກຢູ່ບໍ່? ຖ້າຖາມຄວັນສີເທົາ ລາວຄົງຕອບວ່າ ຂ້ອຍຊິໄປຮູ້ຫວ໋າ ຂະໜາດຄູ່ຮັກຂ້ອຍຍັງຫາບໍ່ທັນເຈີເລີຍ ເພາະສະນັ້ນ ຜູ້ອ່ານຕ້ອງຕອບຕົວເອງແລ້ວລະ

ງານວິໄຈໃນທຳນອງດຽວກັນນີ້ເຂົາບອກວ່າອັດຕາສ່ວນທີ່ເຮັດໃຫ້ຊີວິດແຕ່ງງານມີຄວາມສຸກຄື 7 ຕໍ່ 1 ໝາຍຄວາມວ່າ ດ່າເຈັດຄັ້ງກໍຍ້ອງກັນສ໋າຈັກເທື່ອໜຶ່ງ ຢ່າໃຫ້ເຖິງສິບສີ່ຄັ້ງເລຍ ໄອໂຊຍັງກ່າວຕື່ມວ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າຕາມປົກກະຕິເຮົາມັກຈະດ່າກັນເຖິງສິບສີ່ຄັ້ງແລ້ວຈຶ່ງຍ້ອງກັນເທື່ອໜຶ່ງ ແຕ່ເຮົາມີອຳນາດທີ່ຈະປ່ຽນແປງອັດຕາສ່ວນນີ້ໄດ້ໂດຍການສະແດງອອກຕໍ່ກັນດ້ວຍຄວາມຮັກ ຖາມວ່າຊິສະແດງອອກແບບໃດ ລາວຍັງຢ້ຳຄຳເດີມວ່າ ແບບລຸງພອນນັ້ນແຫຼະ (ຄືຮູ້ສຶກຂີ້ດຽດ ແຕ່ສະແດງອອກດ້ວຍໃຈເມດຕາ) ເຮົາບໍ່ສາມາດບັງຄັບຄວາມຮູ້ສຶກໄດ້ ແຕ່ເຮົາເລືອກໄດ້ວ່າຈະສະແດງອອກແບບໃດ ເຮົາບໍ່ສາມາດບັງຄັບໃຫ້ຄົນອື່ນມາຮັກເຮົາໄດ້ ແຕ່ເຮົາມີຄວາມສາມາດຢ່າງເຕັມທີ່ທີ່ຈະໃຊ້ຊີວິດດ້ວຍຄວາມຮັກ

ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ເຮົາເລືອກເອົາຄວາມຮັກແລະຄວາມເມດຕາເປັນແນວທາງໃນການດຳເນີນຊີວິດ ເມື່ອນັ້ນຄວາມສຸກຈະຄົ້ນພົບເຮົາທັນທີ ນີ້ຄືເຫດຜົນວ່າເປັນຫຍັງເວລາມີປະຕິສຳພັນກັບຄົນອື່ນເຮົາຈຶ່ງຄວນເລືອກທີ່ຈະຮັກຫຼາຍກວ່າຊັງ ເພາະຄວາມຮັກຈະໃຫ້ຜົນຢ້ອນກັບມາຫາເຮົາໃນຮູບຂອງຄວາມສຸກ

ຜູ້ອ່ານເຄີຍສັງເກດບໍ່ ຄົນບາງຄົນເກີດມາພ້ອມກັບຂວານຄືຄາບຂວານອອກມານຳ ເພື່ອຊິໄດ້ສັບຄົນນັ້ນສັບຄົນນີ້ໃຫ້ເຈັບຊ້ຳໄປທົ່ວ ໜຶ່ງໃນຜູ້ທີ່ລາວສຳພາດກ່າວວ່າ ລິ້ນກໍເໝືອນກັບມີດແຖ ເຮົາສາມາດນຳໄປໃຊ້ເຮັດປະໂຫຍດໄດ້ຫຼາຍຢ່າງ ແຕ່ບາງຄັ້ງຄວາມເຈັບປວດປາງຕາຍກໍມາຈາກຄົມຂອງມີດແຖນັ້ນແຫຼະ ບໍ່ເຊື່ອລອງໄປຖາມພຣະສົງສາມະເນນເບິ່ງ ມີດແຖຖ້າໃຊ້ເປັນກໍໃຫ້ປະໂຫຍດຢ່າງອະນັນ ແຕ່ຖ້າໃຊ້ບໍ່ເປັນກໍມີໂທດຢ່າງມະຫັນ ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຄວນໃຊ້ຢ່າງມີສະຕິ ລິ້ນກໍເຊັ່ນກັນຖ້າເຮົາໃຊ້ເພື່ອໄປຟາດຟັນຄົນອື່ນ ມັນກໍຄືຄົມມີດແຖດີໆນັ້ນເອງ

ຜູ້ຍິງຄົນໜຶ່ງທີ່ໄອໂຊສຳພາດໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຟັງວ່າ ຫຼາຍປີກ່ອນພໍ່ແມ່ໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມລາວ ເມື່ອຮອດເວລາກັບລາວກໍໄດ້ໄປສົ່ງພໍ່ແມ່ທີ່ສະໜາມບິນ ຫຼັງຈາກນັ້ນ 4 ຊົ່ວໂມງຜ່ານໄປ ພໍ່ກໍໄດ້ໂທມາຫາແລ້ວບອກວ່າ ແມ່ ຫົວໃຈລົ້ມເຫຼວໃນລະຫວ່າງເດີນທາງແລະໄດ້ເສຍຊີວິດກ່ອນທີ່ເຄືອງບິນຈະລົງຈອດ ມື້ຕໍ່ມາລາວກໍຟ້າວໄດ້ບິນກັບບ້ານເພື່ອໄປຮ່ວມງານສົບແມ່ທັນທີ ຜູ້ອ່ານລອງຄິດສະພາບເບິ່ງຄອບຄົວທີ່ຫາກໍ່ພາກັນໄປທ່ຽວມາໃໝ່ໆ ແຕ່ແລ້ວຜູ້ເປັນແມ່ກໍມີອັນເປັນໄປໂດຍບໍ່ກ່າວຄຳລ່ຳລາແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍ ຫົວໃຈຂອງລູກຈະເສົ້າໂສກພຽງໃດ

ລາວນັ່ງເຄື່ອງບິນກັບບ້ານພ້ອມກັບນ້ຳຕາ ລາວກ່າວວ່າເປັນຖ້ຽວບິນທີ່ແສນຈະຍາວນານ ຈິດໃຈກຳລັງຄິດເຖິງເຫດການຕ່າງໆທີ່ຜ່ານມາ ແລະເຫດການທີ່ຫາກໍ່ເກີດຂຶ້ນກັບແມ່ຂອງລາວ ລາວສົງໄສວ່າ ບໍ່ຮູ້ວ່າ ກ່ອນຕາຍແມ່ທຸກທໍລະມານຫຼືວ່າຫຼັບໄປຢ່າງສະຫງົບ ມີສິ່ງທີ່ຄ້າງຄາໃຈຫຼືວ່າຈາກໄປດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ

ເມື່ອໄປຮອດບ້ານລາວກໍຟ້າວເຂົ້າໄປຮ່ວມງານສົບ ເຊິ່ງມີແຂກມາຮ່ວມຢ່າງລົ້ນຫຼາມ ຄົວຄອບລາວເປັນຊາວມຸດສະລິມ ແຕ່ຄົນທີ່ມາຮ່ວມງານ ມາຈາກຫຼາກຫຼາຍສາສະໜາແລະສີຜິວ ເນື່ອງຈາກວ່າລາວຍ້າຍອອກຈາກພໍ່ແມ່ໄປດົນແລ້ວຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ແຂກທຸກຄົນທີ່ມາຮ່ວມງານ ຕ້ອງຄອຍຖາມພໍ່ຕະຫຼອດວ່າໃຜເປັນໃຜ ໃນຂະນະທີ່ລາວຍ່າງທັກທາຍຄົນນັ້ນຄົນນີ້ຢູ່ນັ້ນ ລາວກໍເຫຼືອບໄປເຫັນຜູ້ຍິງຄົນໜຶ່ງເຊິ່ງນັ່ງຢູ່ມຸມໜຶ່ງຂອງເຮືອນຄົນດຽວຢ່າງງຽບໆ ລາວຈຶ່ງຖາມພໍ່ວ່າ ຜູ້ຍິງຄົນນີ້ແມ່ນໃຜ ພໍ່ບອກວ່າ ບໍ່ຮູ້ຄືກັນ ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນັ້ນລາວຈຶ່ງຍ່າງເຂົ້າໄປຫາແລະກ່າວວ່າ

ຂໍໂທດເດີ ຂ້ອຍເປັນລູກສາວຫຼ້າຂອງແມ່ (ຜູ້ທີ່ເສຍຊີວິດ) ພວກເຮົາບໍ່ມີໃຜຮູ້ເລຍວ່າເອື້ອຍເປັນໃຜ ພໍຈະບອກໄດ້ບໍ່ວ່າເອື້ອຍຮູ້ຈັກແມ່ຂອງເຮົາໄດ້ແນວໃດ?

ຄວາມຈິງຂ້ອຍກໍບໍ່ຮູ້ຈັກແມ່ເຈົ້າດອກ ຜູ້ຍິງແປກໜ້າຄົນນັ້ນຕອບ

ເອົ້າ..ຄັນຊັ້ນເອື້ອຍຄືໄດ້ມານັ່ງຢູ່ໝ່ອງນີ້ຊັ້ນນ່ະ?

ລາວເລົ່າວ່າ “ມີມື້ໜຶ່ງເມື່ອຫຼາຍປີມາແລ້ວ ຊີວິດຂ້ອຍມີບັນຫາເດືອດຮ້ອນແສນສາຫັດເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ສຶກທໍ້ຈົນຄິດຈະຂ້າຕົວຕາຍ ແຕ່ບັງເອີນວ່າມື້ນັ້ນຂ້ອຍນັ່ງລົດໂດຍສານເຂົ້າໄປໃນເມືອງ ບັງເອີນໄດ້ນັ່ງໃກ້ກັບຜູ້ຍິງຄົນໜຶ່ງເຊິ່ງກຳລັງອ່ານໜັງສືຢູ່ ພໍນັ່ງລົດໄປໄດ້ໜ້ອຍໜຶ່ງຜູ້ຍິງຄົນນັ້ນກໍໄດ້ວາງໜັງສືລົງແລ້ວຫັນມາເວົ້າກັບຂ້ອຍວ່າ ຂ້ອຍຮູ້ສຶກວ່າເຈົ້າກຳລັງເປັນທຸກ ຖ້າມີເລື່ອງຂັດຂ້ອງໝອງໃຈຫຍັງກໍສາມາດລະບາຍນຳຂ້ອຍໄດ້ເດີ ຂ້ອຍຍິນດີຮັບຟັງ ຂ້ອຍກໍງົງຄືກັນວ່າລາວຄືຮູ້ວ່າຂ້ອຍກຳລັງເປັນທຸກ ແລະລາວກໍຕັ້ງໃຈຟັງຂ້ອຍເລົ່າເລື່ອງທຸກຢ່າງລວມທັງເລື່ອງຄິດຈະຂ້າຕົວຕາຍນຳ ຈາກບົດສົນທະນາເທິງລົດໂດຍສານນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ການຕັດສິນໃຈຂອງຂ້ອຍປ່ຽນໄປ..ການຕັດສິນໃຈຄັ້ງນັ້ນບໍ່ມີຜົນສະເພາະຊີວິດຂ້ອຍເທົ່ານັ້ນແຕ່ຍັງລວມເຖິງຊີວິດຄອບຄົວລູກຫຼານຂອງຂ້ອຍນຳ

ແລ້ວເລື່ອງນີ້ມັນກ່ຽວຫຍັງກັບແມ່ຂອງຂ້ອຍລ່ະ ຄົນທີ່ເປັນລູກສາວຖາມ

ອໍ..ລືມໄປ ເນື່ອງຈາກວ່າມື້ນັ້ນຂ້ອຍກັງວົນກັບຫຼາຍເລື່ອງຈົນລືມແນະນຳຕົນເອງກັບຜູ້ຍິງຄົນນັ້ນ ຂ້ອຍເອງກໍບໍ່ຮູ້ຊື່ຜູ້ຍິງຄົນນັ້ນດ້ວຍຊ້ຳ ແຕ່ສອງມື້ກ່ອນຂ້ອຍເຫັນຮູບລາວໃນໜ້າໜັງສືພິມກໍເລີຍໄດ້ມາທີ່ນີ້ ເຮົາທັງສອງບໍ່ຮູ້ຈັກກັນມາກ່ອນ ແຕ່ເວລາ 20 ນາທີເທິງລົດຄັນນັ້ນໄດ້ຊ່ວຍຊີວິດຂ້ອຍໄວ້ໄດ້

ເມື່ອລູກສາວໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນເຖິງກັບຮ້ອງໄຫ້ອອກມາ ພ້ອມກັບຮອຍຍິ້ມໃນເວລາດຽວກັນ ເປັນການຮ້ອງໄຫ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເກີດຈາກຄວາມເສົ້າໂສກ ແຕ່ເກີດຈາກຄວາມຕື້ນຕັນໃຈ ເພາະລາວຮູ້ວ່າ ແມ່ໄດ້ຈາກໄປດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ ບໍ່ແມ່ນນ້ຳຕາ ຕະຫຼອດຊີວິດທີ່ຜ່ານມາຂອງແມ່ດຳເນີນມາດ້ວຍຄວາມຮັກແລະຄວາມເມດຕາ ແມ່ໄດ້ປະຕິບັດຕົວຕໍ່ຄົນອື່ນດ້ວຍຄວາມຮັກສະເໝີມາ ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນຄົນນັ້ນແມ່ຈະບໍ່ເຄີຍຮູ້ມາກ່ອນກໍຕາມ ແມ່ໄດ້ໃຫ້ຄວາມສຸກແກ່ຄົນອື່ນແລະກໍໄດ້ຮັບຄວາມສຸກນັ້ນກັບຄືນໄປ

ຈາກເລື່ອງລາວຂອງຜູ້ຍິງຄົນນີ້ເຮັດໃຫ້ເຮົາຮູ້ວ່າເວລາມີປະຕິສຳພັນກັບຄົນອື່ນ ຖ້າເຮົາສາມາດເລືອກເຮັດສິ່ງທີ່ດີໄດ້ກໍເຮັດເລີຍ ແຕ່ຖ້າເລືອກບໍ່ໄດ້ຢ່າງໜ້ອຍກໍຢ່າທຳລາຍເຂົາ ສົມມຸດວ່າ ເທິງລົດໂດຍສານມື້ນັ້ນຖ້າຜູ້ຍິງຄົນນັ້ນຍັງຄົງອ່ານໜັງສືຕໍ່ໄປ ໃນງານສົບຂອງລາວ ລູກສາວອາດຈະບໍ່ໄດ້ຍິນເລື່ອງເລົ່າທີ່ໜ້າປະທັບໃຈແລະສະເທືອນອາລົມໄດ້ຂະໜາດນີ້ ແຕ່ເຫດການນີ້ເກີດຂຶ້ນໄດ້ເພາະ ແມ່ຂອງລາວໃຊ້ຊີວິດດ້ວຍຄວາມຮັກແລະເມດຕາຕະຫຼອດມາ

ຈະເຫັນໄດ້ວ່າວິທີການປະຕິບັດຕາມຕາມຄວາມລັບຂໍ້ນີ້ ຈະເລີ່ມຈາກການຮັກຕົນເອງ ຂະຫຍາຍມາສູ່ການຮັກຄົນອ້ອມຂ້າງ ຄົນໃກ້ຊິດ ແລະສຸດທ້າຍຂະຫຍາຍໄປສູ່ວົງກວ້າງ ຄືຮັກທຸກຄົນທີ່ເຮົາເຂົ້າໄປກ່ຽວຂ້ອງ ຜູ້ຂຽນເຊື່ອວ່າຖ້າເຮົາຮັກຕົນເອງແລ້ວ ຂໍ້ທີເຫຼືອຈະຄ່ອຍໆຕາມທີຫຼັງ ຖ້າທ່ານໃດອ່ານຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນມາຮອດໝ່ອງນີ້ ຈະສັງເກດເຫັນວ່າຄວາມຮັກທີ່ໄອໂຊໝາຍເຖິງ ບໍ່ແມ່ນຄວາມຮັກທີ່ເຈືອປົນດ້ວຍຣາຄະ ຕັນຫາ ແຕ່ເປັນຄວາມຮັກທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາແລະກະລຸນາ ເພາະລາວເຊື່ອວ່າຄວາມຮັກແບບນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ຊີວິດມີແຕ່ສັນຕິສຸກ ຫົວໃຈທີ່ປະກອບດ້ວຍເມດຕາແລະກະລຸນາສາມາດຮັກຄົນໄດ້ທັງໂລກ

ຂໍໃຫ້ທຸກທ່ານມີຈິດໃຈເຊັ່ນນັ້ນ

ແລ້ວເຈີກັນໃໝ່ໃນຄວາມລັບຂໍ້ຕໍ່ໄປ

ຄວັນສີເທົາ ອ່ານ

ຕົ້ນລະດູຝົນ, ປີ 2564.

ໃນບົດນີ້ ດຣ.ໄອໂຊ ຂຶ້ນຕົ້ນດ້ວຍຄຳຂອງ Felice Leonardo Buscaglia ນັກຂຽນ ນັກເວົ້າສ້າງແຮງບັນດານໃຈຊາວອະເມຣິກັນວ່າ ຄວາມຮັກຄືຊີວິດ ຖ້າໄຮ້ຮັກ ກໍໄຮ້ຊີວິດ ເພື່ອປ້ອງກັນຄວາມໃຈຜິດອ້າຍໄອໂຊກໍຟ້າວອະທິບາຍຄວາມໝາຍຂອງຄຳວ່າ ຄວາມຮັກ ໃຫ້ເຮົາໂດຍທັນທີ

ລາວບອກວ່າ ຄວາມຮັກມີຫຼາຍຄວາມໝາຍ ເຊິ່ງລາວຈຳແນກອອກເປັນສອງຢ່າງ ໜຶ່ງ-ອາລົມຮັກຫຼືຄວາມຮັກທີ່ເປັນອາລົມ ກັບ ສອງ-ເລືອກທີ່ຈະຮັກ (ອ່ານແລ້ວອາດຈະງົງໆ ດຽວກໍຫາຍສົງໄສໄປເອງ) ລາວບອກວ່າຄົນໃນສັງຄົມມັກຈະເຂົ້າໃຈຄວາມຮັກວ່າເປັນພຽງອາລົມໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ ຫຼາຍຄົນອາດຈະຄັນປາກຢາກເວົ້າວ່າ ຄວັນສີເທົາ ເຈົ້າກໍເວົ້າໃຫ້ມັນເຂົ້າໃຈງ່າຍໆແດ່ດູ໋ ຄຳວ່າ “ອາລົມຮັກ ກັບ ຄວາມຮັກທີ່ເປັນອາລົມ” ມັນໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ?

ຂ້ອຍກຳລັງນອນເອົາຂາກ່າຍໜ້າຜາກຢູ່ ຄິດຍາກຄືກັນວ່າຊິອະທິບາຍແນວໃດໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍໆ ຄິດໄປຄິດມາ ກໍເລີຍຄິດວ່າ ຂຽນເປັນຄຳກອນໜ້າຈະດີ..ເຊີນອ່ານໄດ້ເລີຍ!

ເຝົ້າຄິດຮອດຢາກເຫັນໜ້າ

ເລີຍຮ້ອຍຮຽງພົດຈະນາເປັນຄຳກອນ

ຝາກໃຫ້ເຈົ້າຄົນດີທີ່ເຄີຍອ້ອນ

ຢາກໄດ້ຍິນກ່ອນຫຼັບນອນທຸກໆວັນ

ຫຼັບຝັນດີ..ເນິ້ຄົນດີ

ຢຸດເວລາແລະນາທີໄວ້ໝ່ອງນັ້ນ

ໝ່ອງທີ່ມີພຽງສອງເຮົາຄຽງຄູ່ກັນ

ທີ່ແຫ່ງນັ້ນອັນອົບອຸ່ນແລະສຸກສົມ

ແມ່ນວ່າເຮົາຢູ່ຫ່າງກັນສຸດຂອບຟ້າ

ຍັງຄິດຮອດແລະຫ່ວງຫາດ້ວຍຂື່ນຂົມ

ຢາກຈະຝາກຄຳຄຳໜຶ່ງຜ່ານສາຍລົມ

ຄົນໂງ່ງົມຄົນນີ້..ມີພຽງເຈົ້າ ฯ

ຄວັນສີເທົາ-ປະພັນ

ຜູ້ອ່ານທີ່ຮັກ ອ້າຍໄອໂຊລາວບອກວ່ານີ້ແຫຼະຄືຄວາມໝາຍຂອງຄຳວ່າ ຄວາມຮັກທີ່ເປັນອາລົມ ແລະຍັງລວມເຖິງອາລົມທີ່ເຮົາຮັກສິ່ງຕ່າງເຊັ່ນ ຮັກກີລາ ຮັກປາຣ໌ຕີ້ ຮັກການກິນ ຮັກຖານຖິ່ນທີ່ເຮົາອາໄສແລະຮັກສິ່ງອື່ນໆສາລະພັດ ທັງໝົດນີ້ລາວບອກເປັນຄວາມຮັກທີ່ເຮົາເອົາອາລົມເປັນໃຫຍ່ ຫຼືເອົາອາລົມນຳໜ້າ

ອາດຈະມີຄົນສົງໄສຕໍ່ ຄວັນສີເທົາ ແລ້ວຄຳວ່າ “ເລືອກທີ່ຈະຮັກ” ມັນໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດລະ?

ຂໍອະທິບາຍເປັນເລື່ອງເລົ່າດີກວ່າເນາະ

ດຣ.ໄອໂຊ ເລົ່າວ່າໜຶ່ງໃນບຸກຄົນທີ່ລາວໄປສຳພາດເປັນນັກທຸລະກິດທີ່ກະສຽນແລ້ວ ລາວຊື່ວ່າ ພອນ ອາຍຸ 73 ປີ ພອນເລົ່າໃຫ້ໄອໂຊຟັງວ່າ ລາວເປັນໂຣກມະເຣັງ ແຕ່ລາວກໍຍັງສາມາດດູແລຕົນເອງໄດ້ຢູ່ ລາວກໍເລີຍ ໄປເປັນອາສາສະມັກດູແລຜູ້ປ່ວຍມະເຣັງໄລຍະສຸດທ້າຍໃນບ້ານພັກແຫ່ງໜຶ່ງ ເຊິ່ງໃນບ້ານພັກແຫ່ງນີ້ມີອາສາມັກຫຼາຍຄົນມາເປັນຜູ້ດູແລຄົນປ່ວຍໄລຍະສຸດທ້າຍ ພວກເຂົາປ່ຽນເວນກັນດູແລ

ປະສົບການຄັ້ງໜຶ່ງທີ່ລາວເຂົ້າໄປດູແລຄົນປ່ວຍເຊິ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກກັນມາກ່ອນເລີຍ ຄົນທີ່ເຝົ້າຢູ່ກ່ອນຈູງແຂນລາວອອກໄປແລ້ວກະຊິບໃຫ້ລາວຟັງຄ່ອຍໆວ່າ ຄົນທີ່ເຈົ້າຈະມາເຝົ້ານັ້ນເປັນມະເຣັງຢ່າງຮຸນແຮງ ຕອນນີ້ມະເຣັງຂຶ້ນໜ້າຈົນເຮັດໃຫ້ເປັນບາດແຜເຫວິະຫວະ ແລ້ວຜູ້ຊາຍຄົນນັ້ນກໍບອກຕໍ່ວ່າໃຫ້ເຈົ້າກຽມໃຈໄວ້ເຜື່ອວ່າເຫັນແລ້ວອາດຈະຮູ້ສຶກຂີ້ດຽດ ແລະເຫດການກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ເມື່ອພອນເຫັນໜ້າຄົນປ່ວຍແວັບທຳອິດລາວຮູ້ສຶກຂີ້ດຽດຈົນບໍ່ຢາກຍ່າງເຂົ້າໄປໃກ້ ແຕ່ນັ້ນເປັນພຽງຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ຢູ່ພາຍໃນ ພອນບອກວ່າ “ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຂີ້ດຽດ ແຕ່ຂ້ອຍເລືອກທີ່ຈະສະແດງອອກດ້ວຍສາຍຕາທີ່ເປັນມິດ ເຊິ່ງສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນກໍຄືໃບໜ້າຂອງຊາຍຄົນນັ້ນປ່ຽນໄປຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ ຂ້ອຍເຫັນຄວາມງາມໃນຊາຍຄົນນັ້ນ ຂ້ອຍສັງເກດເຫັນວ່າຈິດໃຈຂອງລາວແຈ່ມໃສຂຶ້ນ ເພາະຂ້ອຍເຊື່ອວ່າໃນລະດັບຈິດໃຕ້ສຳນຶກ ລາວຮູ້ວ່າຂ້ອຍເລືອກທີ່ຈະຮັກລາວຫຼາຍກວ່າຂີ້ດຽດ”

ຈາກເລື່ອງລາວຂອງລຸງພອນ

ອ້າຍໄອໂຊຈຶ່ງສະຫຼຸບວ່າ ຄວາມຮັກທີ່ລາວກ່າວເຖິງໃນຄວາມລັບຂໍທີ່ສາມນີ້ບໍ່ແມ່ນອາລົມຮັກ ແຕ່ມັນຄືການເລືອກທີ່ຈະໃຊ້ຊີວິດ ຫຼືສະແດງດ້ວຍຄວາມຮັກ ເຮົາບໍ່ສາມາດບັງຄັບຄວາມຮູ້ສຶກໄດ້ ແຕ່ເມື່ອຮູ້ສຶກແລ້ວ ເຮົາສາມາດເລືອກໄດ້ວ່າຈະສະແດງອອກແບບໃດ ໄອໂຊ ແນະນຳວ່າ ຖ້າຢາກເປັນຢູ່ຢ່າງມີຄວາມໝາຍແລະຕາຍຢ່າງມີຄວາມສຸກຄວາມລັບຂໍທີ່ສາມຄື ໃຊ້ຊີວິດດ້ວຍຄວາມຮັກ

ບາງຄົນອາດຈະສົງໄສວ່າ ຄວັນສີເທົາ ແລ້ວເຮົາຊິໃຊ້ຊີວິດຕາມຄວາມລັບຂໍທີ່ສາມນີ້ໄດ້ແນວໃດ?

ກໍໃຊ້ແບບລຸງພອນເດ້!

ຄວັນສີເທົາ ອ່ານ

ຕົ້ນລະດູຝົນ, ປີ 2564.